Once Upon A Time meets Marvel in Alter Ego van Marissa Meyer

Afbeeldingsresultaten voor Alter Ego Marissa meyerToen ze in de mailbrief van Blossom Books aankondigden dat ze het nieuwe boek, met de toen nog onbekende titel, van Marissa Meyer gingen vertalen was ik behoorlijk enthousiast. Het was lang geleden dat de korte beschrijving bij een boek me nog eens meteen aansprak zonder eerst research te moeten doen. Mijn enthousiasme daalde echter al snel toen ik hoorde dat Alter Ego/Renegades geen standalone was, maar een duologie, trilogie, saga of wat het ook mag wezen. Daar kwam nog eens bij dat het een kanjer van een boek was en ik moet toegeven dat ik al meteen spijt had dat ik dit boek had helpen meestemmen naar de top voor de leesclub.

Met Kerstmis was het dan eindelijk zover. Het mooi ingepakte pakje werd opengescheurd en dit pareltje kwam tevoorschijn. De cover was mooi. Niet plaatjesmooi, maar glimmend mooi. Blossom Books had weer haar best gedaan, maar over de pagina’s was ik niet te spreken. Het was ontzettend vreemd om een wit boek te lezen en niet de gebruikelijke ecru versie. Ondanks dit alles was ik er klaar voor. In minder dan een maand tijd moest ik dit boek verslinden … En dat deed ik.

Mijn vooroordelen waren nergens voor nodig geweest, want ik vond Alter Ego echt ontzettend leuk om te lezen. Ik had het gevoel dat ik in een Marvel wereld terecht was gekomen met een tikkeltje Once Upon a Time, en dit terwijl er totaal geen sprake was van een sprookjesachtige setting.

Het begin was behoorlijk verwarrend. Ook al was er een lijst met karakters aan het begin van het boek, toch had ik soms moeite om een bepaalde naam bij een bepaalde gave te kleven. Dat kwam waarschijnlijk omdat zowel de rebellen-/anarchistennaam werd afgewisseld met hun geboortenaam. Wel kreeg ik meteen de juiste vibe bij het lezen en vond ik het geweldig dat ook in dit boek Meyer de overgang van personages vlot liet verlopen. Bij elk hoofdstuk was het een gok wie we gingen volgen. Om dit stuk af te sluiten … Zijn we het er allemaal over eens dat we veel te lang hebben moeten wachten om te weten te komen wat Ace Anarchy zijn gave was?!?

Ik moet eerlijk toegeven dat ik af en toe gedemotiveerd werd tijdens het lezen van dit boek. Ik ben geen snelle lezer en zag al snel reviews verschijnen van mijn vrienden die het boek niet altijd even hoog prezen. Woorden als traag, saai en langdradig kwamen dan ook zeker aan bod. Desondanks vond ik het boek geweldig. Ik hield van de opbouw. Na de proloog was het meteen tijd voor actie, geen trage opbouw van het plan, maar meteen de uitvoering. Er was plaats voor veel beschrijving en ruimte en het was niet zo dat alles van de hak op de tak sprong. Waren sommige hoofdstukken overbodig? Misschien, maar voor mij voelde het eerder als een opbouw naar iets belangrijks.

De vervelendste scène uit het boek vond ik de bibliotheekscène. Ik vond deze ongelofelijk onrealistisch. Ik kan me niet voorstellen dat er plaats is voor zoveel tijd en actie terwijl rookpluimen en vlammen continu aan hun lichaam likken. Als het aan mij lag, mocht iedereen al snel K.O. liggen. En om nog maar te zwijgen over Ingrid. Wat was zij vervelend. Ze was zo wicked dat ze me continu aan Zelena uit Once Upon A Time deed denken. Ze probeerde altijd positief uit de hoek te komen, maar op het moment zelf verpestte ze altijd alles voor me. Ze voelde als een blok aan mijn been en als het aan mij lag, had ik haar meteen geëlimineerd.

Voor ik naar het einde van het boek overga, wil ik nog een thema aankaarten; romantiek. Jup, ook hier is er sprake van cheesy stuff. Ik vind het ontzettend jammer dat Meyer zich niet heeft kunnen inhouden en ik dit aspect heeft weten te verwerken in het boek, iets wat voor mij echt niet had gemoeten. Het is niet de bouwsteen van het verhaal, maar het is wel aanwezig.

Door de laatste 50 pagina’s ben ik het snelst gegaan. Ik ben letterlijk opgebleven om het boek uit te lezen omdat het zo spannend was. Ingrid kwam weer behoorlijk uit de hoek en alles viel opeens op zijn plaats. Het einde was net een seizoensfinale van je favoriete serie. Knallend, maar echt met een ‘what the fuck’ moment. Wees er maar zeker van dat ik sta te springen om het vervolg te lezen.

Als laatste verdient niet alleen Marissa Meyer een groot applaus, maar ook de vertaalster Sandra C. Hessels. Alles was netjes vertaald en ik had niet de indruk dat ik in een overdreven Nederlandse wereld terecht was gekomen. Ik voelde de Amerikaanse vibe, maar vanuit een standaard Nederlands perspectief. Het is lang geleden dat ik nog eens zo van een vertaald boek genoten heb zonder me te moeten irriteren aan woorden die ik als Belg nooit gebruik. Hopelijk vertaalt ook zij het vervolg.

Alter Ego | Marissa Meyer | Blossom Books | Sandra C. Hessels | 524 p. | €19,99 |9789463491150

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *