Hoe ik mijn passie voor boeken vond

Boeken lezen, het is niet voor iedereen weggelegd. Velen vinden het een struikelblok om dikke boeken open te slaan. Zeker door school voelt het niet aan als een ontspanning maar eerder als een verplichting. Vele jongeren stellen hun boekbesprekingen dan ook uit tot het allerlaatste moment en gebruiken al snel eens een bespreking van een ander om hun eigen eindbeoordeling te omschrijven. Hoewel ik nu ontzettend graag lees, begrijp ik volledig hoe deze groep mensen zich voelt.

Lezen was een lange tijd ook niet voor mij weggelegd. Sinds de lagere school was ik een kei in rekenen en alles wat daar mee te maken had, maar mijn uitmuntende resultaten hiervoor werden al snel gecompenseerd door mijn taal gerelateerde vakken. Hoe hard ik ook mijn best deed, lezen was een immense struikelblok. Ik kon de woorden niet goed uitspreken, verstond soms gewoon niet wat er stond en had een gebrek aan intonatie. Wanneer je dan een zus hebt die een werkelijke natuurtalent is en het niveau van een negenjarige aankan op de leeftijd van zeven lentes, dan voel je je al helemaal gedemotiveerd.

Boeken stonden voor mij gelijk aan het verlaten van mijn comfortzone. Elk boek die ik in mijn handen had, voelde als een verplichting en ik bleef vaak hangen bij kinderboeken omdat ik ze na veel te bekijken eindelijk begon te begrijpen. Het overstappen naar iets onbekends was dan ook ontzettend angstaanjagend.

Met ouder te worden werd deze angst een beetje onderdrukt. Voor school moest je verplicht zes boeken per jaar lezen. Een behoorlijke prestatie, maar af en toe vond ik eens een boek die mij enigszins toch wat kon plezieren. Boeken met meer dan 250 pagina’s raakte ik niet aan en alsnog deed ik er weken over om één boek uit te lezen. Daarnaast las mijn oma eveneens mijn gekozen exemplaren om er zeker van te zijn dat mijn boekbesprekingen de juiste inhoud bevatten. Dirk Bracke was vanaf mijn veertiende tijdelijk mijn vluchthaven. Hij bood smalle boekjes aan met een hedendaags thema. Iets waar ik redelijk van kon genieten. Maar wanneer midden mijn middelbare carrière een verplichte leeslijst werd bovengehaald, voelde ik mij weer verloren. Elk verplicht boek voelde niet goed aan. Zeker in de andere talen ervoer ik vele moeilijkheden. Lezen was nog nooit zo erg geweest.

Pas naar het eind van mijn middelbare carrière begon ik lezen een beetje aangenaam te vinden. Ik ontdekte Twilight. De inhoud van het boek en de manier van uitwerken lag me helemaal. Ik deed er nog steeds lang over om een exemplaar uit te lezen, maar vanaf het eerste boek keek ik uit naar de releasedatums van de vervolgdelen. Ik las nog steeds niet veel, maar voor het slapengaan kon ik me zeker plezieren met enkele hoofdstukken. Na deze reeks was het weer even moeilijk om het juiste boek op te pakken. Ik las nog enkele boeken voor school, maar veel pakkende exemplaren vond ik niet. Ik zat namelijk met een tijdsdruk, dus erg grote exemplaren liet ik links liggen. Misschien was lezen nog steeds niets voor mij.

Pas tijdens mijn hogere studies ben ik echt beginnen genieten van boeken. Ik koos nu zelf mijn boeken en had niet langer een deadline. Vond ik het boek niks, dan nam ik een ander. Had ik geen tijd, dan pakte ik het boek later terug op. Ik begon in de Harry Potter reeks en op eigen tempo heb ik de hele serie uitgelezen. Ik probeerde over mijn angst van lezen heen te komen door samen met mijn vriend hoofdstukken voor te lezen. Door mijn angst voor boeken heb ik veel gemiste kansen gehad. Ik heb niet kunnen meegroeien met bepaalde reeksen en voel me altijd een beetje als een fake fan omdat ik er niet op het juiste moment bij was.

Dankzij speciale promoties begon ik langzaamaan ook een eigen boekencollectie aan te leggen en nu bezit ik al twee volle kasten met boeken. De laatste tijd komen hier ook steeds meer en meer Engelstalige boeken bij. Vroeger deed ik dubbel zo lang over een Engelstalig boek, dan een de Nederlandse editie. Engelse boeken zag je mij bijgevolg bijna nooit lezen. De laatste tijd groeit mijn zelfvertrouwen daar steeds meer in en durf ik met trots zeggen dat ik vaker Engelse edities begin te kopen in plaats van de Nederlandse vertalingen.

Het is dus best mogelijk om over je angst van lezen te komen. Je moet gewoon een goed boek weten op te pikken en daarna je favoriete genre proberen af te toetsen. Ik kom vaak nog eens een boek tegen die me helemaal niet ligt, maar dan leg ik die gewoon aan de kant en lees ik iets anders. Dit jaar loopt mijn goodread challege ook behoorlijk vlot (waaronder een paar dikke kanjers van boeken). Het is misschien niet veel ten opzichte van de gemiddelde boeknerd, maar ik ben er echt trots op. Het toont dat ik eindelijk over mijn angst van lezen ben gekomen en er vanaf heden met volle teugen van kan genieten.

2 Replies to “Hoe ik mijn passie voor boeken vond

  1. Wat een mooi artikel Nana! Zo openhartig! En ik kan je helemaal vinden. In het lager las ik ook niet graag en niet goed. 🙁 Gelukkig heb ik toen ik 12 was wel Twilight ontdekt, waardoor ik zo graag ben beginnen lezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *